قرق شده ، از سوى ديگران جايز نيست ، مگر با اذن آن بزرگواران 3 واگر كسى بدون اجازه اين كار را بكند وآن مكان را أحيا نمايد ( - - ) احياء موات ) ، مالك آن نمىشود . 4 قرمز - - ) سرخ قرن قرن : بلندى وتيزى سر / شاخ ( - - ) شاخ ) / قَرَن ( - - ) قَرَن ) . قرن در لغت به معناى شاخ آمده است ؛ چنان كه به محل شاخ نسبت به سر انسان نيز قرن گفته مىشود . 1 از آن به معناى نخست در باب حج نام برده‌اند . بر حاجى مستحب است هنگام تراشيدن سر از قرن سمت راست شروع وبه دو استخوان پشت سر ختم كند . 2 قرن قرن : از عيبهاى زن . قرَن عبارت است از عارضه‌اى دندان گونه در شرمگاه زن كه مانع آميزش مىشود . برخى آن را به زايدهء گوشتى در شرمگاه زن كه مانع آميزش است ، تعريف كرده‌اند . بر قرن به معناى دوم « عَفَل » نيز اطلاق شده است . 1 برخى نيز قرن ، عفل ورَتَق ( - - ) رتق ) را مرادف وهم معنا دانسته‌اند . 2 احكام آن در عنوان عفل بيان شده است ( - - ) عفل ) . قَرناء - - ) قَرَن قَرنان - - ) دياثت قَرْنُ الثَعالِب - - ) قرن المنازل

--> ( 1 ) . فرهنگ بزرگ سخن ، واژهء « قرق » ( 2 ) . الخلاف 3 / 528 ؛ المبسوط 3 / 270 ؛ النهاية / 418 ؛ إرشاد الأذهان 1 / 349 ؛ مسالك الأفهام 12 / 420 - 421 ( 3 ) . الخلاف 3 / 529 ؛ جواهر الكلام 38 / 64 ( 4 ) . مسالك الأفهام 12 / 421 ؛ جواهر الكلام 38 / 64 ) . ( 1 ) . لسان العرب ، واژهء « قرن » ( 2 ) . تذكرة الفقهاء 8 / 336 ؛ الوسيلة / 186 . ( 1 ) . جامع المقاصد 13 / 237 - 238 ؛ الروضة البهية 5 / 390 - 391 ( 2 ) . تحرير الأحكام 3 / 534 ) .